Obręcz barkowa
OBRĘCZ BARKOWA

Obręcz barkowa zbudowana jest z kości obu ŁOPATEK I OBOJCZYKÓW i połączona przez stawy ramienne z kośćmi ramiennymi, a przez stawy mostkowo-obojczykowe - z mostkiem.
Połączenia stawowe w obrębie obręczy barkowej stanowią :

STAW MOSTKOWO-OBOJCZYKOWY

Staw mostkowo-obojczykowy stanowi połączenie obojczyka z klatką piersiową. Powierzchnie stawowe utworzone są przez koniec mostkowy obojczyka oraz wcięcie obojczykowe rękojeści mostka i chrząstkę pierwszego żebra. Między nimi znajduje się krążek stawowy, który jest zbudowany z chrząstki włóknistej. Staw mostkowo-obojczykowy jest otoczony grubą, ale luźną torebką stawową, wzmocnioną więzadłami. Przyczep torebki znajduje się na kościach, wzdłuż powierzchni stawowych. Do więzadeł tego stawu zaliczamy: więzadło mostkowo-obojczykowe przednie, więzadło mostkowo-obojczykowe tylne, więzadło międzyobojczykowe, więzadło żebrowo-obojczykowe.
Staw mostkowo-obojczykowy jest stawem kulistym. Dzięki temu obojczyk może poruszać się według trzech osi: ku tyłowi, do przodu i ku górze.
 Staw ten stanowi ważny element łańcucha biomechanicznego umożliwiającego pełne uniesienie kończyny górnej. Ze względu na swój niewielki rozmiar i położenie, często zostaje on pomijany w diagnostyce bólu okolicy barku, szyi i okolicy łopatki.

STAW BARKOWO - OBOJCZYKOWY

Staw barkowo-obojczykowy utworzony jest przez powierzchnie stawowe końca barkowego obojczyka i wyrostka barkowego łopatki. Wzmacniany jest przez: więzadło barkowo-obojczykowe i więzadło kruczo-obojczykowe ;czworoboczne oraz stożkowate. Więzadła barkowo-obojczykowe bardzo często ulegają naciągnięciu podczas upadku z próba podparcia na ręce, a które może być przyczyną bólu w obrębie stawu barkowego utrzymujący się przez bardzo długi czas po samym urazie i zależny od wykonywanej czynności.
 Ruchy zachodzące w tym stawie to unoszenie - obniżanie, wysuwanie - cofanie, skręt wewnętrzny - skręt zewnętrzny. Zachodzą one głównie przez wzajemną rotację partnerów stawowych względem siebie


STAW RAMIENNO-ŁOPATKOWY

Staw ramienno-łopatkowy tworzy głowa kości ramiennej oraz panewka utworzona przez łopatkę. Na brzegu panewki znajduje się obrąbek stawowy zwiększający powierzchnię stawową. Ze względu na budowę tylko 1/3 powierzchni główki objęta jest panewką. Wynika stąd, że za główne mocowanie kości ramiennej do obręczy barkowej odpowiadają mięśnie. Staw wzmocniony jest przez więzadło kruczo-ramienne. Staw ramienny jest stawem kulistym wolnym, zatem możliwe są ruchy: odwodzenia i przywodzenie, zginania i prostowania, obrotowe i obwodzenia (połączenie zgięcia, prostowania, odwodzenia i przywodzenia).Taka budowa w istotny sposób wpływa na możliwości funkcjonalne kończyny górnej. Patologia tego stawu wpływać będzie na możliwości czynnościowe całej kończyny.


POŁĄCZENIE ŁOPATKI Z KLATKĄ PIERSIOWĄ

Specyficzne połączenie w obrębie obręczy barkowej stanowi połączenie łopatki z klatką piersiową Połączenie klatkowo-piersiowe jest istotnym elementem łańcucha ruchowego kończyny górnej. Połączenie to nazywamy stawem nierzeczywistym lub stawem funkcjonalnym. Połączenie to jest zawarte pomiędzy przednia częścią łopatki a tylno-boczną ściana klatki piersiowej. Mięsień zębaty przedni, przyczepiający się na przyśrodkowym brzegu łopatki i brzegu bocznym klatki piersiowej dzieli ten ?staw? na dwie części - obszar położony pomiędzy: łopatką, wyścieloną mięśniem podłopatkowym, a mięśniem zębatym przednim oraz ścianą klatki piersiowej a mięśniem zębatym przednim. Możliwości ruchowe tego stawu łopatkowo-piersiowego polegają na ślizgu wewnętrznej powierzchni łopatki po ścianie klatki piersiowej a właściwie mięśnia podłopatkowego po mięśniu zębatym przednim. Elewacja, depresja, protrakcja i retrakcja oraz rotacje: zewnętrzna i wewnętrzna to ruchy łopatki wykonywane w tym stawie. Uzależnione są od ruchomości dwóch stawów: mostkowo-obojczykowego i barkowo-obojczykowego. Ruch w jednym z tych trzech stawów daje odpowiedź w pozostałych. To właśnie możliwości połączenia łopatkowo-piersiowego dają szeroki zakres ruchu w kończynie górnej, poprzez stabilizację łopatki względem klatki piersiowej i wstępnym ustawieniu panewki stawu ramiennego. Jakiekolwiek zaburzenie na poziomie stawu łopatkowo-piersiowego dają odpowiedź poprzez zmniejszenie zakresu ruchu ramienia. Funkcje stabilizująca i ruchowa w obrębie tego połączenia przenikają się, płynnie przechodzą jedna w drugą. Ale najważniejsze jest to, że pozostają względem siebie w równowadze. Zaburzenie którejkolwiek ze składowych będzie wprowadzać problem funkcjonalny nazywany DYSKINEZJĄ ŁOPATKOWO- KLATKOWĄ. Występuje najczęściej w stanach związanych z funkcjonalnym lub ortopedycznym unieruchomieniem obręczy barkowej. Łopatka wówczas kompensacyjnie ustawia się we wzorcu elewacji przedniej (zostaje uniesiona w górę i wysunięta do przodu). Naturalny kinematyczny rytm łopatkowo-ramienny istnieje dzięki odwodzeniu ramienia, rotacji wewnętrznej łopatki oraz ruchom obojczyka. By rytm ten był płynny, powinna być zachowana proporcja 2:1, co oznacza, iż na 3° ruchu odwodzenia 2° pochodzą z odwodzenia w stawie ramiennym, a 1° z rotacji wewnętrznej łopatki. Zakres 180° to suma 120° osiągnięta przez staw ramienny i 60° pracy łopatki, a więc połączenia łopatkowo-piersiowego, przy współudziale obojczyka i ruchomości kręgosłupa. Umożliwienie Pacjentowi pełnego wykorzystania ruchomości kończyny wiąże się z reedukacją rytmu łopatkowo ramiennego a ten możliwy jest przy przywróconym prawidłowym ślizgu łopatkowo- piersiowym.


STUDIUM PRZYPADKU

Pacjent, mężczyzna w wieku 50 lat wskutek upadku doznał złamania trzonu kości ramiennej. Po zastosowaniu zespolenia śródszpikowego kończyna górna została unieruchomiona na temblaku do momentu usunięcia szwów i jednocześnie wdrożone zostało postępowanie rehabilitacyjne.





Korzystanie ze strony oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, niektóre mogą być już zapisane w przeglądarce. Więcej informacji znajduje się w polityce prywatności.
Gorset lędźwiowy z pasem ARC 260K-Black Stabilizator nadgarstka ARH 16-Black Stabilizator nadgarstka z odwiedzeniem kciuka ARH 21A-Black Stabilizator kolana z regulacją kąta zgięca ARK 1013